Ein psykologisk thriller

Eg har endeleg kome meg tilbake til Bergen, det var jommen på tide! Eg avslutta opphaldet heime med ein fantastisk fest saman med jentene, og eg er komen fram til at gutar er ein unødig ingrediens for å få ein vellukka fest. Hæla vore stod i taket, singstar blei sunge på full guffe, og eg fekk til og med vere Disk jockey som dei så fint kallar det over dammen.

I denne augenblink  høyrer eg og Martine på Sissel Kyrkjebø sine julehits. Ei hjarteleg oppleving må de vite. Me har kome til den slutninga at “O helga natt” er tidenes julesang. Er dykk ueinige? kom med forslag!

Elles så er eg i full gang med å søkje på deltidsarbeid i Bergen. Eg ynskjer aller helst å arbeide på Kiwien tohundre meter unna, men veit ikkje om eg tørr sidan eg då må hugse kodene på frukt. Det må vere marerittet å site og blade i den  permen medan hundre kundar står i julestria og ventar på å kjøpe varene sine.

Hm. Ja, og så har eg kjøpt meg dagbok. Ei slik fin, klassisk ei i svart og raudt. Eg tenkjer at dersom eg døyr fortener verda isåfall å vite at eg eigentleg var eit geni på lik linje med Michelangelo og Einstein, og for dykk å kjenne mine innerste tankar må då vere ein menneskerett. Hm. Diverre  har eg ingen nøkkel på den. Så om der finst ein stalker der ute; eg bur i 1.etg, med vindu ved senga og dagboka ligg under puta. Ibsensgate 58 5053 Bergen. There, I said it!

(bilete henta frå dagbladet.no)

Dårleg med blogginnlegg for tida, gitt! Grunnen er rett og slett at eg gjer ingenting heime, bortsett frå å lese til eksamen. ..Eller, ingenting og ingenting – me har hatt storbesøk frå Frankrike, så eg har hengt ein god del saman med dei to tøffe systene mine Mette Karin og Bente, og deira born Malene Nora, Kristine Eirin og Gabriel Erik. Ja, eg trur familia vår har ein fetisj for dobbeltnamn!

Meg og mannen i mitt liv

Anyways, sjølvsagt har eg klart å pådra meg ein liten influensa om dagen, noko som passar særs dårleg sidan dette er siste helga mi heime før eg stikk heim til B-town. Litt synd, sidan VEKA i Volda har begynt, og CC Cowboys skal spele i morgon, og Datarock på måndag. Kanskje eg berre skal reise heim litt seinare, så eg får med meg sistnemnte? Dersom eg skal ta meg råd til det, må eg isåfall leve på nudlar fram til 12. november. Dilemma.

Dessutan, eg må berre legge ved ein fantaaastisk sang av Edward Sharpe and The Magnetic Zeros! Eg lurer på om eg berre skal sitje i stova heime i morgon og ha “youtube-konsert” og droppe Veka? Jaujau, taaim vill shååuv!

Eg har nett vore ute og gått ein herleg tur i det nydeleg haustvèret. Ørsta er så fantastisk fint på denne tida! Rykta seier at det faktisk er finevèr i Bergen òg om dagen, for første gong på kanskje.. to månedar? Bittert å ikkje få oppleve byen slik når det først er sol!

Trass i det perfekte haustvèret har eg allereie byrja å få julestemning, noko som er i tidlegaste laget. Eg forstår ikkje folk som byrjar å kjøpe julemenn og pepparkaker allereie, det er aaltfor tidleg. Men eg skal dog innrømme at eg har smuglytta litt til ymse julesongar sjølv den siste tida…

No har eg byrja å lage grønsakssuppe til mamma og pappa kjem heim, og seinare i dag skal eg “ned i vik” aka sentrum og kike på den nye kolleksjonen til Jenny Skavlan på Bikbok. Blakk som eg er, vert det nok ingen kjøp, men det vert kjekt å sjå litt kjentfolk!

Martine og eg fekk besøk av Mailinn og Sofie og for på Klypashow saman. Her er me på veg til vors!

(med reservesko vel og merke)

På Klypa! Meg og Sofie

Søte jenter! Lisa, Sofie, Mailinn og Martine

Min kjære sambuar Martine og eg

No sei eg farvel til Bergen og vendar snuten heim til mi kjære bygd Ørsta. Sparekontoen er tom, og det er òg kjøleskapet, så det er ingenting anna å gjer enn å reise heim til mor. Eg gler meg! Økonomioppgåva er levert inn, og alt er i sin skjønnaste orden. No håpar eg berre på å få arbeide litt på sjukeheimen så eg får tent meg opp litt gryn.

Ønsk meg god tur folkens!

HEIA! Har semesteroppgåveinnlevering i økonomi no, og sjølvsagt må eg gjere alt anna enn akkurat den. Kom difor over ein video eg laga i sommar på Molde jazzfestival som skulle bloggast – men så forstod eg ikkje korleis eg skulle gjere det. Men det var altså ikkje så vanskeleg som eg trudde. Eg ber om at de ser vekk frå mi og mamma si utringing, den nasale stemma mi og gryntinga i bakgrunnen! OG at eg filma sidelengs.

Hugsar de at eg blogga om at eg skulle ha meg ein irsk ulvehund for ei stund tilbake sidan?? GJETT kva som dukka opp når eg var på veg til Kiwien i nabolaget!?

OMG, eg trudde eg skulle døy! Han var så stor! Det er fyrste gong eg har sett denne hunderasa irl (in real life for dei som ikkje visste det), og sjølvsagt måtte eg stoppe opp og spør den heldige eigaren om heile livshistoria til hunden. Martine var lettare brydd. Neste gang eg ser dei skal eg SÅ spør om eg får lov å passe han!

Hallåå halåå! Eg har i denne augenblink bestemd meg for å byrje å blogge att! Mykje har hendt sidan sist – eg har vorte 21 år, flytta til Bergen, fått fake-negler, stripa håret, vore brudepike, gått ned 7 kg – for så å gå opp att, levd på fattigdomsgrensa, brukt uhorveleg mykje pengar og nok enno meir som eg ikkje ser verdt å nemne. Dessutan klarte eg ein fuktig laurdagskveld å miste minnekortet til kameraet mitt, så det skottar på dokumentasjon av alt som har hendt diverre. Men! I denne teknologiens gullalder så har eg innsett at eg har eit forferdeleg dårleg kamera på mobilen, så eg har teke nokre bilete som dykk skal få kvile auga på;

Dette er altså det soverommet mitt. Det er ikkje større enn det ser ut som.

Dette er Martine, som eg har flytta saman med. Her et me tapas i høve åremålsdagen min!

Dette er eteseksjonen vår

Dette er meg i kjent stil på kjøkenet. Når eg var på mitt fattigaste (og gjekk ned 7 kg), levde eg hovudsakleg på betasuppe, vatn og knekkebrød. Anbefalast absolutt for den overvektige!